Hier ben je een persoon of dier. Je mag zelf kiezen maar het moet anime zijn. Enjoy it!
 
PortalPortal  IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 In the end..

Go down 
AuteurBericht
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: In the end..   za mei 01, 2010 12:05 pm

De laatste paar dagen begon het steeds meer te sneeuwen. De daken van de vele gebouwen in de stad waren wit, net zoals een deel van de straat. Natte sneeuw plakte aan de randen van de wegen, men had natuurlijk er al een oplossing voor gevonden. Straatlichten verjoegen het duister, samen met de lichten van de gebouwen. Mirthe liep over de stoep. Het was niet erg druk in dit gedeelte van de stad, af en toe zoefde er een auto voorbij of kwam ze een voetganger tegemoet. Ze had een zwarte manteljas aan, met daaronder een doodgewoon T-shirt en een spijkerbroek. Over haar schouder hing een tas. Ze wou niet opvallen in de stad als ze in haar gewone gedaante was.
“Hé jij daar! Stop eens!” hoorde ze iemand roepen. Mirthe begon harder te lopen, ze hield de tas nu in haar hand. Ze voelde hoe een paar handen haar jas vast pakten in de hoop om haar te stoppen, maar die had ze uit gedaan. In hoop een binnen doorweggetje te vinden, sloeg ze een steegje in. Halverwege het steegje bleef ze staan. Het liep dood. Een grote muur versperde haar de weg en haar blik ging naar de schimmen die aan het begin van de steegje stonden. “Geef die tas nu of je krijgt er van langs!” hoorde ze ze roepen. Een van de schimmen had haar jas vast. Daar zat voor hun jammer genoeg niks in. Mirthe gooide de tas omhoog, waarna die op het dak van het gebouw naast haar belandde. Zo, die kregen ze ook niet. Een lichte grijns verscheen op haar gezicht. Een man rende boos op haar af, met een geweer vast. Voordat die kon schieten had ze de geweer afgepakt en schoot ze in de man zijn hoofd. Het geweer viel uit haar handen en belandde op de grond, toen een van de mannen in haar arm schoot. Drie geweerschoten volgde, een brandende pijn kwam van haar benen vandaan waardoor ze viel en haar hoofd tegen de muur achter haar knalde, die dichterbij was dan ze eerst had verwacht. Mirthe snakte naar adem. Ze gaf geen kik, maar de tranen stroomden wel over haar gezicht. De grootste man van de groep pakte het geweer dat op de grond lag en richtte die, samen met zijn andere geweer, op haar. Haar halfopen ogen flitsten van ene loop naar de andere, en weer terug. Een ding wist ze zeker: ze was er geweest.

[First Teru, daarna anderen]


Laatst aangepast door Mirthe op za mei 01, 2010 12:24 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: In the end..   do mei 06, 2010 2:10 pm

Teru liep in zijn normale mensengedaante door de stad heen. “Hé jij daar! Stop eens!” Hoorde Teru uit de verte komen. Hij zuchtte, wat was er aan de hand? Het klonk alsof er mannen met geweren waren. Hij hoorde trekkers overgaan.. Teru besloot een kijkje te gaan nemen. Hij deed zijn handen in zijn zakken. Langlaam liep hij voorbij het steegje, hij zag Mirthe staan. Damn. Teru liet niets merken en stapte gewoon voorbij. 'Goedenavond heren.' Zei hij rustig tegen hen. Hij had al ongeveer bedacht hoe hij dit ging aan pakken. Teru bleef staan, en keek naar Mirthe aan, ze had een schot in haar arm en benen! Een van de mannen had een geweer op haar gericht staan. 'Dat zou ik niet doen.' Gromde hij binnenmonds. Een paar mannen keken om om te kijken wie er tegen hen praatte. Teru gromde en verander zich snel, hij sprong op de man met het geweer en drukte hem moeiteloos met al zijn gewicht tegen de grond aan. Het zetten zijn poot tegen de keel van de man aan. 'Zeg dat ze verdwijnen, állemaal. Anders gaan ze eraan!' Gromde Teru de man toe en haalde een keertje diep adem. 'Laat ze weg gaan!' Gromde hij hem toe. Hij zette zijn poot dichterbij de keel van de man. 'Ik zeg het nog één enkel keertje. Je haalt die kerels weg en laat dat meisje met rust, anders zorg ik er persoonlijk voor dat jullie er stuk voor stuk aan gaan!' Gromde hij hem toe.

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: In the end..   do mei 06, 2010 2:39 pm

[Mirthe zat/lag, niet stond. =3]

Ze had eerder stemmen gehoord, maar door de pijn had ze er niet op gelet. Er klonk geen geweerschot. In plaats daarvan werd de man getackeld door een wolf en op de grond gedrukt. Mirthe drukte zichzelf tegen de muur aan, doodsbenauwd dat de wolf haar ook zou aanvallen. Maar als de wolf haar doodde, was die verschrikkelijke pijn wel over. 'Zeg dat ze verdwijnen, állemaal. Anders gaan ze eraan!' hoorde ze iemand grommen. De stem kwam haar zo bekend, maar ze wist niet meer wie. Ze moest zich, in plaats van te denken, bij bewustzijn houden. Anders dan ging het vast mis. 'Laat ze weg gaan!' De wereld leek te draaien. Ze had moeite gekregen om overeind te blijven zitten. 'Ik zeg het nog één enkel keertje. Je haalt die kerels weg en laat dat meisje met rust, anders zorg ik er persoonlijk voor dat jullie er stuk voor stuk aan gaan!' De man had eindelijk lef te reageren. “Jongens, nu weggaan,” piepte hij. En toen klonken er twee geweerschoten. Twee mannen hadden geprobeerd de wolf te raken, maar doordat ze bang waren en rilden hadden ze mis geschoten, de ene kogel was in Mirthe’s schouder, vlakbij haar hals, geraakt en de ander in het hoofd van de man die op de grond lag. De mannen die nog leefden, renden snel weg. Mirthe zakte opzij met gesloten ogen, maar ze leefde nog wel.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: In the end..   za mei 08, 2010 6:57 pm

Teru keek van de mannen naar Mirthe. 'Ga je nog wat zeggen, zak!' Gromde hij hem kwaad toe. Teru drukte zijn poot verder op de keel van de man. Hij kon nog amper ademhalen, laat staan praten. “Jongens, nu weggaan,” Bracht de man piepend uit. Twee geweerschoten weerklonken. Teru durfde bijna al zijn geld erop te vergokken dat die op hem gericht waren. Eentje raakte de man, en eentje Mirthe. Hij zag haar naar benenden zakken. In een ruk draaide Teru zich om. 'Oh, dat had je niet moeten doen.' Gromde hij en rende op de achterste man af, die nog net niet het hoekje was gepasseerd. Hij beet hem in zijn broekspijp, dat was het enige wat Teru nu nog redde. De man kwam ten val en Teru nam zijn menselijke gedaante aan. Hij pakte zijn Death Note uit de binnenkant van zijn jaszak, en zijn ogen lichtte tegelijk rood op. Hij las de naam van de man. 'Zo, zo.. Darwin Lyon.' Zei hij op sissende toon terwijl hij zij naam op schreef. 'Darwin Lyon, doodoorzaak: Zelfmoord.' Las Teru hardop voor. 'Veel plezier met de dertig seconde die nog te leven hebt.' Zei hij grommend en boog voor over om het mobieltje wat uit zijn zak was gevallen op te rapen. 'Zo..' Zei hij rustig en liep toen met een versnelde pas terug naar Mirthe. Hij wist dat paniek niet bevordelijk was voor deze situatie. Snel toetste Teru 112 in. Hij hoorde een stem in de telefoon iets zeggen. '112 centrale, wat is uw probleem.' Zei de stem, vrouwlijk. 'Hallo, ik zit hier met een probleem, een meisje heeft meerdere schotwonden in haar armen en benen. Kunnen jullie zo snel mogelijk een wagen sturen?' Klonk zijn stem serieus terwijl hij met de andere had zijn Death Note opborg. 'Goed, meneer, wat is uw lokatie.' Klonk de stem weer. 'Thornsingel.. ik weet niet precies wa-' Hij werd onderbroken. 'Goed, een wagen is onderweg.' Zei de stem en hing op. 'Oké..' Zei Teru droogjes. Verderop klonken de sirenes al... die waren snel.

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: In the end..   za mei 08, 2010 7:49 pm

Ze was nog niet helemaal buiten bewustzijn, dankzij haar verzettingskracht. Mirthe hoorde het gepiep van 4 toetsen, afkomstig van de telefoon. Daarna hoorde ze een bekende stem praten, ze kon de woorden alleen niet volgen. Ze snakte naar adem en probeerde te zeggen dat het allemaal wel mee viel, dat hij geen zorgen hoefde te maken. Maar dan loog ze. Een verschrikkelijke pijn schoot door haar lichaam waardoor ze lichtjes in elkaar dook. Het gepraat was gestopt, de pijn niet. Tranen liepen de hele tijd over haar gezicht, tussen haar ogen door. “Teru,” fluisterde ze bijna onverstaanbaar op een piepende toon. Het geluid van sirenes maakte haar alleen maar banger. Ging ze dood? Stond ze op het punt om dood te gaan? De sirenes werden alleen maar harder en op een gegeven moment hoorde ze piepende banden, wat betekende dat de ambulance was gestopt. Nee.. geen ziekenhuis. Ze was als de dood voor ziekenhuizen, dokters en tandartsen. Haar bewustzijn glipte door haar vingers en de geluiden verstomde, terwijl het voelde alsof ze in slaap viel.
Ze voelde hoe handen haar optilden en ze op iets zachts werd gelegd. Gelukkig, veel beter dan die harde stenen grond.

Het volgende moment voelde ze hoe ze met haar hoofd op een donzen kussen lag en hoe haar lichaam verdoofd voelde. De pijn was er nauwelijks meer en hield zich stilletjes op de achtergrond. Was ze dood? Waarom had ze dan nog pijn? Ze was nog maar 16, al wist ze eigenlijk niet meer wanneer haar verjaardag was. Ze had in haar leven dingen meegemaakt die belangrijker waren dan haar geboortedatum onthouden. Langzamerhand kwam ze meer bij bewustzijn en klonk er een irritant gepiep. Zachtjes gromde ze. De pijn die door haar lichaam sneed toen ze zich lichtjes bewoog, maakte haar duidelijk dat ze nog leefde. Ze begon meer te horen, ze hoorde zachte stemmen praten op de achtergrond. Het klonk alsof ze over het nieuws aan het praten waren, had iemand de radio aangedaan?
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: In the end..   zo mei 09, 2010 2:06 pm

Teru’s ogen schoten van links naar rechts toen hij het ambulance personeel zag aankomen. Hij stond in een ruk op en zag dat Mirthe voorzichtig op een brancard werd gehesen. Teru zuchtte, Mirthe had al zoveel problemen en nu dit er ook nog bij. Teru zag hoe de man al dood was, mooi voor hem. Het ambulance personeel maakte zich niet druk om hem, dat verdiende hij. Teru gromde zachtjes en stapte achterin bij Mirthe. Hij hield niet van ziekenhuizen en ziekenwagens, maar het moest nu. Teru sloot zijn ogen en zijn handen pakte de hand van Mirthe vast. Terwijl de ambulance mensen allemaal dingen deden maakte Teru zich zorgen over andere dingen dan die stomme prikken en alles.

Een paar uur later zat hij onderuitgezakt in een wachtkamer stoel. Dit was waarschijnlijk de meest gehate plek van het ziekenhuis. Hij gromde binnensmonds. Toen kwam er een man in een witte doktersjas op hem af liep. ‘Teru Mikami?’ Vroeg hij aan hem. ‘Ja, dat ben ik. Hoe is het met haar?’ Vroeg hij, zijn toon klonk bezorgd. Hij zuchtte diep en stond toen op. De dokter keek hem aan. ‘Kan ik al naar haar toe?’ Vroeg hij toen de man geen antwoord gaf. ‘Ja, maar wel stil zijn alstublieft.’ Zei de dokter tegen hem. ‘Daar valt mee te leven.’ Zei hij tegen de man en liep achter hem aan de kamer van Mirthe in. Hij zuchtte toen hij zag wat daar lag. Mirthe leek nog bleker dan normaal, hij zag allemaal slangetjes en dingetjes. Hij zou wel kunnen gillen, maar dat deed hij niet. In plaats daarvan ging hij op de stoel bij Mirthe zitten en keek naar haar gezicht. ‘Zo komt straks wel bij, dan kan ze vast ook praten.’ Zei ze dokter tegen hem. Teru knikte en zag de dokter met al zijn assistenten de kamer uit lopen. Daar zat hij dan.. alleen..

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: In the end..   zo mei 09, 2010 2:27 pm

De radio leek uit te worden gezet, de stemmen verstomden en het enige wat ze nog duidelijk hoorde was haar eigen ademhaling en het gepiep. Mirthe voelde zich doodmoe, alsof ze een marathon had gerend en daar ook nog spierpijn aan had over gehouden. Ze merkte dat ze niet alleen was, maar haar lichaam weigerde haar ogen open te doen. Ondanks het vredige gepiep was het erg rustig, waardoor ze op een gegeven moment zuchtte. Dus het was allemaal echt gebeurd. Ze was bijna doodgegaan door geweerschoten. En nu lag ze in het ziekenhuis.. Toen ze aan dat woord dacht versnelde het gepiep even. Maar.. als ze niet hier was, was ze eigenlijk ten dode opgeschreven, wist ze. Opnieuw zuchtte ze, dit keer ongelukkiger. Na een poosje lukte het om haar zware oogleden een klein beetje open te doen, maar een fel licht scheen in haar ogen waardoor ze haar ogen weer dicht deed en kreunde. Toch gaf ze het niet op en opende ze haar ogen. Het eerste wat ze zag was het gezicht van Teru die naast haar zat. Mirthe glimlachte even als een boer met kiespijn. “Benblijjeweertezien,” mompelde ze met een schorre stem. De woorden kwamen er meer als een brij uit, wat haar irriteerde. Toen ze merkte dat haar ogen dicht waren gevallen, deed ze die weer met moeite open, waarna ze de kamer bekeek waar ze in lag. Het gepiep versnelde weer en de glimlach op haar gezicht verdween. Haar lippen trilden en ze kneep haar ogen dicht. Ze was doodsbenauwd voor ziekenhuizen..
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: In the end..   zo mei 09, 2010 2:57 pm

Teru keek Mirthe aan, ze probeerde haar ogen open te doen, dat zag hij. ‘Mirthe, doe alsjeblieft kalm aan.’ Zei hij tegen haar. Het lukte haar, haar ogen gingen open en ze zei wat tegen hem. Een paar woorden kon hij goed verstaan, de rest niet. Teru zuchtte. ‘Mirthe, alles komt goed. De dokters weten wat ze doen.’ Zei hij zachtjes. Hij had het ook moeilijk in het ziekenhuis, maargoed.
Je moest je erdoor heen zetten. Teru rekte zich uit en pakte Mirthe’s hand vast. ‘En ik blijf bij je, afgesproken?’ Zei hij zachtjes tegen haar. Hij keek rond, alle ziekenhuizen waren wit ofzo. Daar leek het teminste altijd op. Teru keek rond, apparaten, infusen allemaal ziekenhuis dingentjes. Hij háatte het. ‘Ze zeggen dat als alles goed gaat je héel misschien vandaag al weg mag, anders houden ze je nog een nachtje.’ Zei hij tegen haar. Hij probeerde het zo rustig mogelijk te laten klinken, zodat Mirthe niet in paniek zou raken. Hij had haar hartslag al een paar keek horen versnellen. Hij zuchtte en keek Mirthe aan, ze moest rustig blijven.

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: In the end..   zo mei 09, 2010 3:13 pm

‘Mirthe, doe alsjeblieft kalm aan.’ Had Teru gezegd toen ze haar ogen open probeerde te doen, maar ze luisterde niet. Ze deed kalm aan, toch? Moest ze dan de hele tijd met haar ogen dicht liggen en dat ze hém dan niet kon zien? Dat was een marteling, ze hield hartstikke veel van hem. ‘Mirthe, alles komt goed. De dokters weten wat ze doen.’ Uit zijn mond klonk alles vertrouwd, anders dan wanneer andere mensen hetzelfde zeiden. Ze zuchtte en hield haar ogen nu gehoorzaam dicht. Haar hartslag was weer wat aan de normale kant en de paniek stond nu samen met de pijn op de achtergrond. Ze voelde hoe hij haar hand vast pakte. ‘En ik blijf bij je, afgesproken?’ Een kleine glimlach verscheen even op haar gezicht. “Kee,” antwoordde ze met een zucht. ‘Ze zeggen dat als alles goed gaat je héel misschien vandaag al weg mag, anders houden ze je nog een nachtje.’ Bijna viel ze in slaap, maar doordat Teru er was wou ze wakker blijven. “Hoop vandaag,” murmelde ze. Haar ogen gingen open en ze bekeek hem. “Je ziet er gebroken uit,” zuchtte ze, “Niet verdrietig zijn, het komt allemaal goed.. alles valt wel mee..” Opnieuw vielen haar ogen dicht, ze hield ze weer dicht. Een poosje bleef ze zo half slapend liggen, blij dat Teru bij haar bleef.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: In the end..   wo mei 12, 2010 5:46 pm

Teru keek Mirthe aan. Ze had gelijk, hij was gebroken. ‘Je hebt gelijk, maar het maakt me niks uit. Ik ben een nachtdier, weet je nog.’ Zei hij met een vage grijns. Teru zuchtte zachtjes en rekte zich uit. “Niet verdrietig zijn, het komt allemaal goed.. alles valt wel mee..” Teru keek haar aan, ze had gelijk, dat wist hij. ‘Ik weet het wel Mirthe, ik besef het alleen niet,’ Zei hij rustig tegen haar. Teru keek naar de deur, waar een zuster verscheen. ‘Meneer, het bezoekuur is al meer dan tien minuten afgelopen.’ Zei ze tegen hem. Met een grommend geluid stond hij op. ‘Ik moet u echt vriede-‘ De vrouw maakte haar zin niet af want Teru onderbrak haar. ‘Ik snap het al, goed.’ Gromde hij binnensmonds, hij gaf Mirthe nog een kus en stapte toen de kamer uit, waar hij de gang in liep, op naar de wachtkamer om zijn jas te halen. ‘Verdomme..’ Schold Teru zachtjes en trok zijn jas van de kapstok.

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: In the end..   wo mei 12, 2010 6:00 pm

Tijdens haar halfslaap hoorde Mirthe stemmen, alleen kon ze niet horen wat ze zeiden. Het klonk zo wazig dat ze ze maar negeerde. En opeens voelde ze een kus, gevolgd door voetstappen die de kamer uit gingen. Een tweede paar volgde en de deur werd dichtgedaan. Haar ogen vlogen open. De kamer was leeg, op het apparatuur en haarzelf na. Waar was Teru?! Haar hartslag raasde omhoog, sneller dan dat die eerder had gedaan en de tranen stroomden over haar gezicht heen. Het gepiep galmde door de kamer en al snel kwam een dokter binnen, die haar bezorgd aan keek. “Waar is hij?” snikte ze toen. “Waarom is hij weg?” De dokter zei niets, behalve woorden om haar te kalmeren. Ze begon te hyperventileren en toen ze de slangen uit haar lichaam wou trekken, hield de man haar tegen. “Niet doen, anders dan moet je nog langer in het ziekenhuis blijven,” zei hij kalm. Mirthe begon zo te hyperventileren dat ze opeens geen adem kreeg en het gevoel kreeg alsof ze misselijk was. Ze voelde hoe de man een bak pakte en haar voorover boog. Opeens kotste ze spuug, slijm en bloed. De helft slikte ze in waardoor ze opnieuw geen adem krijg en het beeld zwart werd.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: In the end..   vr mei 14, 2010 3:22 pm

Teru zuchtte en liep het gebouw uit. Hij keek nog een keertje om, toen op zijn horloge. Het was half acht geweest. Hij trok tijdens het lopen zijn jas aan en dacht na, rond middernacht zou hij zo het ziekenhuis in kunnen sluipen als hij voorzichtig deed. Teru gromde zachtjes, hij moest wel uit kijken. Hij veegde zijn zwarte haar uit zijn gezicht weg. Toen veranderde hij in een wolf en sprintte met een paar snelle passen het parkeer terrein af.
Z’n vijf uur later stond een zwarte wolf met grijzige ogen weer voor het gebouw, het ziekenhuis. Hij sloop langzaam naar de voorkant, daar was de deur nog open. Hij grijnsde, de beveiliging had zeker nog niet afgesloten. Dat was mooi, maar betekende ook dat hij extra voorzichtig moest zijn. Met een snelle beweging stond hij in het gebouw, zijn nagels tikte zachtjes tegen de grond hij terwijl hij zich naar de trap voortbewoog. Hij klom snel en behendig de trap op en dacht na, welke kamer lag Mirthe.. ohja! 2B op de 3e verdieping. Hij grijnsde en begon toen te rennen. De vloer was glad, dus gleed hij makkelijk weg. Het trappenhuis! Shit, links! Teru maakte een te scherpe bocht waardoor hij uitgleed en viel. Hij gromde en hoorde verder op stemmen. ‘Daar, daar!’ Zeiden ze. Teru vluchtte snel het trappenhuis in en liep twee verdiepingen omhoog. Teru rende langs de deuren die hij snel las. 1A, 2A, 1B.. 2B! Teru keek snel naar links en rechts. Niemand, mooi. Teru ging op zijn achterpoten staan en haalde de hendel makkelijk over. Hij liep de kamer in en draaide zich om, om de deur van de kamer zachtjes dicht te drukken. Teru’s ogen keken rond, Mirthe lag op het bed, niemand erbij. Toen keek hij op het dossier wat aan haar bed ging. Hij grijnsde, ze waren net vier minuten geleden geweest, dus zouden ze niet meer terug komen. Teru veranderde van de zwarte wolf in de jongen met het zwarte haar. ‘Mirthe..’ Zei hij zachtjes terwijl hij op de stoel ging zitten en haar hand vast pakte.

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: In the end..   vr mei 14, 2010 3:38 pm

Het voelde leeg van binnen toen Teru weg was gegaan. Alsof hij me gewoon daar in de steek had gelaten. Toen ik bijkwam, voelde ik dat ze me aan een zuurstofapparaat hadden gelegd, voor de zekerheid. Teru was er niet, bijna wou ik in paniek raken toen ik opeens merkte dat hij tegen me had gelogen. Ik kwam hier vast nooit meer het ziekenhuis uit. Ik moest hier vast eeuwig blijven liggen, alleen omdat ik nog niet goed hersteld was, volgens hun. Af en toe kwamen er mensen binnen, om te kijken hoe het met me ging of om me te kalmeren als mijn hartslag weer eens te hoog was. Het maakte me allemaal niet uit, ik was toch verloren. De derde keer dat iemand binnen kwam, was om me slaappillen te geven. Niet via mijn mond, nee gewoon via ‘het infuus’, wat ze de slang die in mijn arm was geprikt noemden. Ook was het me opgevallen dat ik erg in het verband zat, vooral bij mijn voeten en schouders. Ik vervloekte het pyjama-achtige ding dat ik er over heen zat. Het maakte me nog bleker, waardoor ik zieker leek dan ik al was.

Mirthe zuchtte in haar slaap, toen er getik klonk. Niet van de klok, nee het kwam van de gang vandaan. Het gepiep van de deur die open werd gemaakt, liet haar meer naar bewustzijn komen. ‘Mirthe..’ hoorde ze een stem fluisteren. Ze wou haar ogen open doen, maar die voelden zo zwaar als bakstenen. Hoe laat was het? Hoelang had ze geslapen? Een week? Ze voelde hoe een hand haar hand vast pakte en een tinteling schoot door haar hand, naar haar arm en vandaar verspreidde het door haar hele lichaam. “Teru,” prevelde ze zachtjes terwijl ze haar ogen probeerde open te doen, wat niet lukte.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: In the end..   zo mei 16, 2010 11:46 am

Teru keek zuchtend naar Mirthe. Ze probeerde weer haar ogen te openen, voor hem. Hij legde een hand op haar voorhoofd, wat nogal warm aanvoelde. ‘Mirthe, rustig.’ Zei hij tegen haar. Hij dacht eventjes dat hij het gepiep van de hartslag monitor hoorde versnellen. Teru hoorde iets op de gang, het klonk als hakken.. maar hij wist zeker dat het iets anders was. Hij liep naar de deur en keek door een kiertje, een bed met een laken erover reed verder. Een huilende vrouw liep erbij en onder de deken lag iemand, vast en zeker een lijk. Snel maar zachtjes deed Teru de deur dicht. Hij keek op zijn mobiel, 1:20. Laat dus.. Teru zuchtte. ‘Mirthe, heb je hier tv?’ Zei Teru en vistte met een handige beweging zijn Death Note uit zijn binnenzak. Hij keek Mirthe eventjes aan. Hij wist dat bijna iedereen hierop tegen was, daar zou Mirthe misschien ook wel bij horen. Teru zuchtte. Hij wist nog hoe Light hem vertelde over zijn eerste ‘grote’ moord. Die op Raye Penber. Teru keek rond, Mirthe leek gelukkig te slapen. Hij keek op zijn horloge en begon toen te schrijven, enkele namen waren makkelijk af te lezen aan de foto’s die hij bij zich was. Steeds verschenen er een sterfdatum en naam als hij met zijn rode Shinigami ogen naar een foto keek. Hij had Mirthe’s sterfdatum ook kunnen lezen, maar die zou hij haar niet kunnen vertellen. Dat mocht gewoon niet. Teru keek toen snel naar de laatste foto, omdat hij zijn rode ogen naar Mirthe had afgewend en opnieuw haar sterfdatum en naam zag. Hij dwong zichzelf weer op de foto’s te richten. Hij schreef de laatste namen op van de criminelen die de afgelopen dagen waren ontsnapt of iets anders hadden gedaan. Light had hem die foto’s gegeven, teminste dat dacht hij. Hij kreeg een envelop van een vreemde in zijn handen gedrukt en durfde te wedden dat het van Light was. Teru rekte zich uit en keek rond. Hij stopte toen zijn Death Note weg en zorgde dat zijn ogen weer vaalgrijs werden.

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: In the end..   zo mei 16, 2010 12:53 pm

Een koude handpalm werd op haar voorhoofd gelegd, waardoor ze zuchtte en stopte met het proberen om haar ogen open te doen. Opnieuw schoten er tintelingen door haar lichaam. Het voelde prettig als Teru haar aanraakte, maar zijn handen voelde op een of andere manier kouder dan normaal. ‘Mirthe, rustig.’ Hoorde ze hem zeggen. “Kee,” zuchtte ze. Opeens hoorde ze hoe hij weg liep. Ze wou zeggen dat hij niet weg moest gaan, maar er zat een brok in haar keel. Ze wilde hem niet bezorgd maken, dus zei ze maar niks. ‘Mirthe, heb je hier tv?’ Het antwoord op die vraag wist ze niet. “Weenie,” mompelde ze zachtjes. Ze hoorde hem even later zuchtten. Om haar antwoord? Ze probeerde zich te herinneren waar de tv was, want ze kon niks zien doordat haar ogen dicht waren en die slaappillen maakten haar herinneringen alleen maar doffer. Ook moest ze moeite doen om niet in slaap te vallen. Tussen het gepiep door hoorde ze gekrabbel van een pen op papier. Mirthe wist wat het betekende, maar ze zei niets. Het was zijn keuze, niet de hare. Af en toe stopte het gekrabbel en ging het een paar seconden later weer door. Na een poosje stopte het gekrabbel definitief. “Volgens mij in een kast,” vervolgde ze, alsof er niks gebeurd was, “Wee ‘t nie.. zeker..” Even gaapte ze, tegen haar wil in. “Wil.. nie.. slape..” Haar ogen gingen open, dit keer voelde het makkelijker. Ze keek Teru met een wazige blik aan aan terwijl ze op haar lip beet. “Waag.. nie te dwingen..” Daarmee bedoelde ze dat hij bijvoorbeeld niet een dokter moest halen die haar slaappillen gaf. Opnieuw gaapte ze. Nee, er was nog zoveel wat ze moest vragen en waar ze meer over wou weten. Zoveel dingen..
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: In the end..   

Terug naar boven Go down
 
In the end..
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Anime :: Aarde :: Stad-
Ga naar: