Hier ben je een persoon of dier. Je mag zelf kiezen maar het moet anime zijn. Enjoy it!
 
PortalPortal  IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 I'm freakin' out

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: I'm freakin' out   wo mei 26, 2010 7:32 pm

Dat het leven elke dag steeds harder werd, daar was ik langzamerhand wel achter gekomen. Toen ik uit het ziekenhuis was, wou ik in het bos in iemand anders veranderde. Het mislukte, waardoor een van de wonden weer begon te bloeden. Ik was blijven zitten totdat het op was gehouden en had snel wat kleren gestolen van een waslijn, die ik aan trok. Het stond me niet, al zaten de mensen me wel aan te gapen alsof ik een beroemd fotomodel was of zoiets. Een teken dat mijn krachten bijna helemaal hersteld waren.

Na wat speurwerk in de bibliotheek, kwam ik een paar dagen later achter dat mijn vader, waarvan ik dacht dat die dood was, in de stad woonde. Meteen was ik blij en vertrok ik naar mijn vaders huis. Gelukkig ontving die me met open armen en ik vertelde wat er allemaal gebeurt was. Het naarste was dat hij zei dat mijn moeder was gedood door een soort bende die achter hun aan zaten. Nog steeds zaten ze achter hem aan en hij zei tegen me dat ik ook in gevaar was en dat we samen een veilige plek moesten zoeken, want het zou niet lang duren voordat ze ons hadden gevonden. “En Teru dan?” vroeg ik geschrokken, hopend dat hij mee mocht. “Te gevaarlijk. Dat joch heeft net zoals ons krachten dus kunnen we hem niet vertrouwen,” vertelde hij mij. Boos rende ik de kamer uit en zat ik een uurtje op de gang te huilen, tot mijn vader mededeelde dat het eten klaar was.

Fijn, ik zat met een vader die me hier zo snel vandaan wou halen en een vriendje die ik sinds ik uit het ziekenhuis was gekomen, ik niet meer had gezien. Met een afwezige blik staarde ik naar het bord soep dat voor mijn neus werd gezet. Ik zuchtte en nam een hap hete soep, negeerde mijn brandende tong. Het moest. Anders ging ik vast dood door die bende en was Teru misschien ook in gevaar. Ik wilde hem dat niet aan doen.

De dagen gingen voorbij terwijl ik de tijd binnen doorbracht op de brede vensterbank. Tussen de gordijnen door staarde ik naar buiten. Mijn vader had me in het begin gevraagd of hij iets kon doen, maar ik negeerde hem en uiteindelijk negeerde hij me ook. Waarom moest ik nou perse me vader ontmoeten? Ik had zowat mijn hele levensgeschiedenis gehoord, in mijn gedachten herhaald en nu zat ik depressief te doen omdat ik van mijn vader mijn grote liefde moest verlaten. Voetstappen klonken door het getik van de regen tegen het raam. “Mirthe, ik een idee hoe we zonder dat je vriendje het weet weg kunnen gaan,” hoorde ik de stem van mijn vader zeggen. “Als je mee wilt werken,” zuchtte hij nadat hij een boze blik van me had ontvangen. Ik had geen keus. “Vertel,” mompelde hij en ik ging verzitten, zodat ik mijn vader aan kon kijken en alles kon horen wat hij vertelde.

Mijn voeten sloften over de grond terwijl ik over de natte grond van het bos liep. Ik haatte het, maar het moest. Later, als het veilig was, zou ik terug komen, dat had ik met mijn vader afgesproken. Maar alleen ik, hij ging verder reizen. Hij zei dat er nog veel plaatsen waren die hij wou zien, die hij en mijn moeder wouden zien. Ik stopte even en tuurde naar de lucht, die helderblauw was. Het plan was simpel. Ik moest in het bos wachtten op mijn vader, die de hele dag al een ‘toverdrank’ aan het maken was. Hij noemde het zelf liever een ‘experiment’, maar whatever. Door die drank zou ik van mijn lichaam worden gescheiden en in het lichaam van mijn dode stiefzus, hij had een jaar met een vrouw gehad die een dochter had, terecht komen. Het was een blondine, maar ik moest er mee leven. Ik haatte blonde mensen. Ze leken zo raar. Ohja, het plan. Mijn vader zou een boom omver halen en mijn oude lichaam er onder leggen. Het zou niet lang duren voordat Teru er was, want hij wist me eigenlijk altijd wel te vinden. Ik zou hem moeten uitleggen dat ik het meisje had gevonden, maar haar niet onder de boom kon krijgen. Ik moeten zeggen dat ik heb gekeken of ze nog leefde, maar had gezien dat dat niet zo was. Want in principe was mijn oude lichaam gewoon.. zegmaar.. dood. Ik had gevraagd aan mijn vader of hij niet zou zien dat ik de echte Mirthe was, maar hij zei dat hij waarschijnlijk geen naam en sterfdatum kon zien bij mij. En ik had de geur van mijn stiefzus, dus kon hij mijn geur niet ruiken. En vanzelf zou ik mijn stiefzus helemaal worden, met uitzondering van de herinneringen. Ik was geen Mirthe meer.


Twijfelend bleef de blondine naast het lijk staan. Ze moest moeite doen om de tranen binnen te houden, maar toch glipte er een tussen haar wimpers door en rolde die over haar wang. Wachtend op Teru.

[Alleen Teru]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   do mei 27, 2010 11:41 am

Zou ik ooit hebben kunnen denken dat Mirthe dood was? Nee, maar z'n gevoel nam nu wel bezit van me.. Het bezorgde me rillingen, alsof ik écht gelijk had dit keer. En de Death Note had me niet eens geholpen. Langzaam dwaalde ik verder door het bos, vanaf nu zal ik kijken of ik kon minderen met schrijven. Als Light het toeliet natuurlijk, want hij was er ook nog. Ik moest me echt minder zorgen gaan maken, de enige personen die belangrijk waren waren Light en Mirthe, meer niet. Toch blijf ik het gevoel houden dat er hier iets niet klopte, het begint bijna verdacht te voelen. Ik moet minderen piekeren, en meer doorlopen beet ik mezelf toen maar toe..

Een jongen met zwart haar, rond de zeventien jaar en ongeveer 1.76 lang liep door het bos. Hij gromde zelfingenomen. Hij moest zeker minder piekeren, Het werd hem ooit nog een keertje zijn dood. Was dat nou..? De geur van Mirthe? Teru zuchtte, hij rekte zijn armen uit en veranderde toen weer in de pikzwarte wolf die zich nog een keertje goed uitrekte, het voelde weer vreemd in zijn wolvenvorm. Hij moest er nog maar eventjes aan wennen. Teru snoof goed op de grond. Hij kende de geur van Mirthe zo goed, die wist hij eigenlijk van alles te onderscheiden. Hij hield zijn neus dicht bij de grond en snoof, noord.. noord-west? Noord-west dan maar. Teru begon te rennen tot hij achter zich een geluid hoorde, ongetwijfeld kende hij deze. Een hert liep het bospad op en keek hem recht aan, Teru staarde terug. Zijn instinct nam alles over en begon achter het hert aan te rennen. 'Nee, nee, nee! Damn myself!' Dacht Teru, maar het was al te laat, hij nam de eerste sprong om het hert neer te gaan halen, en het lukte hem. Maar Teru nam niet de moeite het hele karkas 'schoon' te eten. Hij gromde zachtjes tegen zichzelf en begon toen weer het spoor te zoeken, damn! Hij was het kwijt! Teru maakte een zuchtend geluid. 'Kl*te wolven instincten..' Dacht bij zichzelf en zette zich aan om de geur terug te vinden. Teru vond hem terug en rende verder, naar de geur van Mirthe, die zich, hoe verder hij kwam, zich vermengde met de geur van de dood. En een andere onbekende geur. Hij bleef in de struiken staan toen hij dacht dat hij er was. Hij zag een omgevallen boom, waar hij eerst niet goed naar keek. Eerst de blondine peilen. Aan haar houding had ze niets kwaads, volgens hem huilde ze zelfs.. Teru stapte de struiken uit en wou iets zeggen maar hield zich in, hij volgde haar blik die naar de boom ging. 'Damn. It.' Deze twee woorden sprak hij uit met opeengeklemde kaken. Hij keek naar het lijk onder de bomen.. dat was.. dat was Mirthe. Mirthe.. was dood. Deze woorden zou hij nóoit kunnen uitspreken. Nooit, nooit, nooit! Teru raakte in paniek, de borstkas van de zwarte wolf ging onregelmatig en met haperingen op en neer. Hij staarde naar de grond, waar zijn poten stonden. Zijn zwarte poten, ertussen vielen nu een paar tranen. Hij trilde over zijn hele lijf.. dit was niet aan het gebeuren, het was een illusie. Een illusie! Hij wilde schreeuwen, gillen, alles kort en klein slaan. Maar hij kon het niet, hij kon het gewoon niet, hij stond aan de grond genageld. Verdoemd alleen verder te leven. Mirthe was.. nee hij kon het niet.. ze was dood. Hij liep langzaam met trillende poten op haar af, en duwde zachtjes zijn neus tegen haar wang aan. 'Watashi wa anata o kesshite wasure nai daro u..*' Verluisterde hij zachtjes tegen haar dode lichaam. De persoon die zijn leven draaiende had gehouden was nu dood.. ademloos nam hij een paar stappen terug. Hij keek de blondine niet aan. Dat zou hij niet kunnen. Hij keek alleen maar naar Mirthe.. dode Mirthe. Een rilling trok over zijn rug heen, naar zijn poten en maakte hem nog harder aan het trillen. Hij geloofde het niet.. dit was onmogelijk. Dit kon niet gebeuren.. toch.. was het zo..

*= Ik zal je nooit vergeten..

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   do mei 27, 2010 5:31 pm

Ik begon op mijn lip te bijten toen ik de schim zag, tussen de bosjes. De donkere ogen kon je nog net zien, maar daaraan zag ik dat de schim trilde. Teru. Ik deinsde achteruit, stapte over de omgevallen boom heen en ging een paar meter er vandaan staan, gewoon zodat ik altijd nog weg kon rennen. Ik wou hem troosten, maar dan zou hij me aanvallen als ik hem aanraakte. Hij zag er gebroken uit, alsof hij door iemand in stukjes gehakt was, maar dan figuurlijk. Ik staarde naar het trillende en schokkende wolflichaam dat daar bij tussen de struiken stond. Ik mocht geen medelijden hebben, nee! Dat zou ik vast gaan denken dat ik Mirthe was, terwijl ik dat wijf helemaal niet was. Ik was een nieuw iemand, iemand anders. Ik was Mirthe geweest, maar nu was ik haar niet meer. Nu was ik mezelf. En later zou ik terug komen.

En toen opeens schoot er een rilling over mijn rug. Hij hield niet van mij, besefte ik opeens, hij hield van dat verdomde lijk. Ik was Mirthe niet meer. Ik zou nooit meer Mirthe worden. Op een of andere manier begon ik me boos te voelen. Meer jaloers eigenlijk, maar ik weigerde het zo te noemen. Ik hield van hem, hij hield van een ander. Ik wou hem gelukkig maken, maar hij was gebroken. Mijn ogen schoten naar de horloge van mijn vader die ik om had en had geleend. Bijna twee uur. Ik mocht tot half drie er blijven, maar als het half drie was moest ik weg. Dan moest ik Teru verlaten, voor een poos.

Ik deinsde nog meer achteruit toen de wolf opeens naar het lichaam toe liep. Ik drukte mijn rug tegen een boom aan, probeerde zo stil mogelijk te zijn, zodat ik zo makkelijk weg kon rennen. Ik wou zo snel mogelijk weg. De wolf liep na een paar seconden, die eeuwig leken te duren, weer een paar stappen terug. ‘Het spijt me,’ fluisterde ik, waarna ik me om draaide en weg rende. Huilend.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   do mei 27, 2010 9:11 pm

Wildste gedachtes raasden door mijn hoofd heen. Zal ik mezelf opschijven? Nee, dat was onmogelijk. Zou ik het aan Light vragen? Zou ik.. zou ik.. Kom op, Teru, hoofd erbij! Gromde ik mezelf toe, ik wist alleen niet hoe. Hoe kon ik mijn hoofd erbij houden terwijl Mirthe dood was, ze was verdomme dood! Ik begon met ijsberen, om mijn verdriet weg te lopen. Iets wat vrij wel onmogelijk was.. Ik zou haar nooit kunnen vergeten.. Nooit. Ik liet een zucht klinken, het trillen was teminste afgenomen. Mijn ogen gingen naar het meisje, ik wist dat mijn ogen nu rood waren. Ik kon haar sterfdatum niet zien. Raar.. maar veel tijd had ik niet om te denken, ze zei iets en rende weg. Pas later drong door wat het meisje had gezegd.. ‘Het spijt me,’ Had ze gezegd.. Waarvoor verontschuldigde ze zich? Wat had zij met dit alles te maken? Ik kon er zelf niet uitkomen. Het enige wat me nu nog bezig hield was het lijk van Mirthe. Die nu dood was, teminste. Tja, ze haalde geen adem meer.. ik was een sukkel. Een idioot om haar alleen te laten. Ik was dom geweest, en dat werd me zo betaald gezet.

De zwarte wolf stond op, hij was in slaap gevallen. De nacht was ingetreden. Teru stond op en keek om zich heen, hij voelde zich wat suf, maar voor de rest was alles oké. Teru’s ogen staarde in de verte. Waar was hij in slaap gevallen? Het bos, zo te zien. Zijn ogen wende snel aan het duister van de nacht, hij kon weer ‘normaal’ zien. Een barstende hoofdpijn, dat had hij wel. Teru zuchtte en keek naar het lijk van Mirthe. ‘Forget about it.’ Siste een stem in zijn hoofd. Teru beet op zijn lip. Onwillekeurig zette hij een stap naar achteren toe en draaide zich om, hij wou weg van hier. Weg van alles. Een rilling trok over zijn rug toen hij begon te rennen, het voelde raar Mirthe zo achter te laten. Maar het moest, hij moest erover heen komen. Voor zijn eigen veiligheid. Iets verderop hoorde hij een gekraak, een beer, aan de grote dreunende geluiden te horen. Hij keek naar de struik, waar nu een enorm bruin gevaarte uit oprees. Ondanks Teru’s grote afmetingen, die zwaar onnatuurlijk waren als wolf zijnde, was hij geen partij tegen deze bruine beer. Hij zette een stap achteruit, beren hadden normaal niets kwaads in hun zin dacht hij, hij moest.. ‘Damn it!’ Zei hij. Teru was zo het territorium van een beer ingelopen. Nu had hij problemen, gróte problemen. Teru keek naar de beer, die uithaalde naar hem. Net op tijd kon hij zijn kop intrekken, anders had hij ongetwijfeld een kras over zijn hoofd lopen. Maar de beer aarzelde geen moment voor een tweede aanval, zijn enorme poot sloeg tegen zijn slaap aan, en hard ook. De zwarte wolf viel op de grond, bewusteloos. ’Zelfs ik ben verdoemd..’ Dacht hij.. daarna zwakte zijn hele bewustzijn weg..

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   do mei 27, 2010 9:41 pm

[2 maanden later]
Twee maanden waren gepasseerd sinds ik weg was geweest. Drie dagen had ik nodig om helemaal hier, naar Anime te komen. Sinds ik Teru pijn zag lijden, was ik bang dat hij er nooit overheen zou komen. En ik wist niet eens meer hoe ik moest vertelde dat ik Mirthe was geweest, maar nog leefde. Mijn handen tikten op de armleuning van de stoel waar ik op zat. Af en toe ging mijn blik naar het raam. Ik was anders geworden, ik dacht meer na over alledaagse zaken, ik kon meer met mensen op schieten en ik was vooral depressief, al was dat nauwelijks aan me te merken. Ik was gewoon zat van dat alles tegen zat. Ik had gelukkig nog niet aan zelfmoord gedacht.

De bus verminderde snelheid en stopte bij een bushalte aan de rand van de stad. Ik stapte uit en begon te lopen over de stoep, richting het bos. Ik had geen idee hoe ik met Teru moest praten, ik wist zelfs niet wat ik moest zeggen. Na een poosje stopte de bebouwing en liep ik het bos in. Na een poosje zag ik de omgevallen boom, ze hadden hem nog niet weggehaald. Toen ik het weggerotte lijk zag, werd alles opeens draaierig voor mijn ogen. Ik herinnerde alles weer alsof het net gebeurt was, de pijn die ik Teru zag lijden en de pijn die ik zelf had. Voordat ik het wist zat ik op de grond te huilen, een eindje van het lijk vandaan. Op een gegeven moment begon ik zelfs te hyperfentileren. Uiteindelijk lukte het me om mezelf te kalmeren en ging ik met de rug naar het lijk zitten, zodat ik er niet zo snel aan dacht. Teru. Ik vroeg me af hoe hij het had sinds.. nou ja je weet wel.. Ik veegde de tranen van mijn gezicht en staarde naar de grond. Het ging allemaal zo snel. Ik wist niet zeker of ik nog wel van Teru hield. Ik was bijna mijn stiefzus zelf geworden, al wist ik dat ik ook deels gewoon mezelf was. Een laatste snik borrelde op en ik veegde de natte haren uit mijn gezicht. Uren lang bleef ik daar zitten, wachtend op een teken van Teru. Op een gegeven moment begon het te regenen en ging ik onder een boom zitten. Ik zuchtte en schreef Teru’s naam op de grond, vlak bij me. Voor ik het wist, viel ik in een droomloze slaap.


Laatst aangepast door Mirthe op za jun 12, 2010 10:14 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   vr mei 28, 2010 5:13 pm

Al ruim twee maanden liep ik door het bos heen, je mocht me gek noemen. Want dat was ik zo onderhand ook al wel. Ik was hopeloos, hopend dat ik Mirthe nog ergens terug zag in het bos. Het was het enige wat ik nog kon.. hopen. Maar langzaam, stukje bij beetje, vervloog ook die hoop. Ik liep alleen nog maar rond in mijn wolvenvorm. Ik zou niet eens meer weten wie eigenlijk echt was. Ik dreef mezelf tot het uiterste. Teru de maniak, klonk goed.. De aanval van de beer had ook zo zijn sporen nagelaten op me, er liep een kras over mijn neus naar beneden. De beer had me teminste met rust gelaten toen ik flauw was gevallen. Hij had vast gedacht dat ik al dood was ofzo. Een gelukje voor mij.. of juist niet. Mijn poten droegen me verder het bos in. Op zoek naar bekende geuren. Maar alles was vaag, zelfs mijn zicht was vaag geworden. Slaaptekort, bleef ik mezelf voor houden. Ik zou zo ongetwijfeld voor de zoveelste keer buiten bewust zijn raken. Mijn zintuigen waren allemaal verzwakt, het een soms nog slechter dan het ander. Verderop pikte ik een hyperventilerend geluid op. Ik versnelde mijn pas, voor zover mijn zwakke lichaam dat toeliet, en naderde een blond meisje van ongeveer de zelfde leeftijd als Mirthe. Damn, niet aan Mirthe denken! Beet ik mezelf toe. Ik keek naar het meisje bij de boom, ze zag er ongelukkig uit.. Ik maakt een paar snelle passen door de struik heen en bleef als een standbeeld staan om haar te bekijken. Regen was ondertussen los gebarste, het kletterde op de grond en zorgde ervoor dat mijn haren tegen mijn lijf aanplakte. Ik zuchtte en liep toen maar iets dichter naar de boom toe, ik zag mijn naam in het zand staan, zou zij dit gedaan hebben? Ik zag er eigenlijk helemaal niet uit. Mijn haren zaten vol met klitten, dat wist ik. De kras die van mijn snuit naar beneden liep was goed zichbaar en bloedde nu zelfs. Ik wist niet wat ik tegen deze mens moest beginnen, vriend of vijand? Het verschil ertussen kon ik niet goed maken. Uiteindelijk stapte ik op het meisje onder de boom af en legde mezelf bij haar neer. Ik zou niet weten waarom ik dit deed, maar ze voelde vertrouwd. Op de een of andere manier toch wel.. het was raar te denken dat een vreemde z'n invloed op me had. Het zouden die wolven instincten wel zijn. Het zou me eigenlijk niet veel uitmaken of ze bang voor me was of niet, ik voelde me.. veilig bij haar.

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   vr mei 28, 2010 7:34 pm

Lang kon ik niet slapen, ik voelde me te beroerd en straks dan was hij me misgelopen, of negeerde hij me. Getrippel klonk en ik bleef zo stil mogelijk zitten, met mijn ogen dicht. Af en toe viel er een druppel boven op mijn hoofd, stomme regen. Ik voelde me zo gebroken, ik had Teru gewoon bedrogen en ik had tegen hem gelogen. Een plof klonk, ik voelde hoe haren even langs mijn hand streken. En toen was het weer stil, op de tweede ademhaling na. Ik trok mijn hand terug, bleef nog steeds stil zitten.

Minuten gingen voorbij. Uiteindelijk opende ik mijn ogen en snakte ik naar adem toen ik de grote zwarte wolf naast me zag liggen. Dezelfde als twee maand geleden, maar deze sliep en zag er onverzorgd uit. Een glimlach verscheen op mijn gezicht, maar verdween snel. Tranen prikten in mijn ogen en een paar seconden later stroomden ze over mijn gezicht. Ik verdiende het niet om hem terug te zien, hij stag er nog kapotter uit dan eerst. Nog nooit had ik Teru eigenlijk zo dichtbij gezien als wolf. En nu, nu ik het niet verdiende, lag hij naast me te slapen. Heel voorzichtig begon ik de klitten uit zijn vacht te kammen met mijn vingers. En toen pas zag ik de kras die over zijn snuit liep. Arme Teru, wat had je nou allemaal gedaan? Ik was ‘maar’ 2 maanden weg en je raakte al gewond. Ik stopte met kammen en keek voor me uit. Mijn blik kruiste weer het lijk en ik begon weer te snikken en te hyperventileren, zo zacht mogelijk zodat de wolf niet wakker zou worden. Ik legde de zijkant van mijn gezicht tegen de vacht en ademde de muffe geur in die de vacht zich mee droeg. Ik zuchtte en snikte nog een keer, waarna ik in slaap viel.

Opnieuw kon ik niet lang slapen, ondanks dat ik doodmoe was. Mijn hand ging over de vacht, terwijl ik steeds “Het spijt me,” fluisterde. Ik sloot mijn ogen, waar opnieuw tranen uit kwamen, begon nog steeds die ene zin te herhalen. De regen was gestopt, maar mijn tranen zouden nog langer blijven stromen.


Laatst aangepast door Mirthe op za jun 12, 2010 10:14 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   vr mei 28, 2010 8:02 pm

Mijn ademhaling versnel, merkte ik. Was dit een nachtmerrie aan het worden? Ik schrok wakker van een gevoel van kammende vingers door mijn vacht vol met klitten. Soms deed het pijn, maar ik liet het niet merken, ik mocht het niet laten merken. Ik wilde haar niet afschrikken. Ik maakte een tevreden knorrend geluid, om te laten merken dat ik het niet erg vond. Ze schrok dus niet van me, want ze raakte me aan en maakte geen gillend geluid of wat dan ook. Ik grijnsde zwakjes terwijl ik langzaam weer uit mijn slaap kwam. Het bloed wat uit de wond over zijn neus op de grond liep maakte een klein plasje. Het was echt heel klein, want zoveel bloed was het niet. Het kammen stopte, hij voelde dat iets dichtbij hem kwam. Het was het hoofd van het meisje. Ik wou wat doen, maar zou niet kunnen bedenken wat. Ik haalde een keertje goed adem en liet het zuchtend uit mijn neusgaten komen. Ze was in slaap gevallen, dat hoorde ik aan haar rustige ademhaling. Het was zo rustgevend dat ik zelf bijna ook in slaap zou vallen. Hij opende zijn ogen en hief zijn kop. Een stem bleef steeds 'Het spijt me' zeggen tegen me. Waarom? Had ik wat gedaan? Had zij iets gedaan? Had zij iets gedaan waar ik niet vanaf wist? ik zuchtte en liet alles maar over me heen komen..

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   za mei 29, 2010 4:57 pm

Het fijt dat Teru nog steeds in zijn wolvenvorm was, maakte me bezorgd. Wat als hij had besloten om voor eeuwig een wolf te blijven? Ik was gestopt met fluisteren, zuchtte even omdat ik niet meer wist wat ik moest doen. Misschien was het beter dat hij in zijn wolvenvorm was, als hij in zijn mensenvorm naar me toe was gekomen was ik zeker gaan hyperventileren. Ik wou gaan slapen, maar ik had er gewoon geen behoefte meer aan. Uiteindelijk bleef mijn hand die de vacht aan het aaien was, stil liggen. Opnieuw zuchtte ik. Ik opende mijn ogen en ging overeind zitten. Ik zag dat hij wakker was geworden. “Ga toch slapen,” mompelde ik en opeens schoot ik in de lach, waarom wist ik niet, “Sukkel.” Ik stond op, veegde de tranen die over waren gebleven weg en liep naar de boom toe. Het schemerde, maar toch kon ik het lijk duidelijk zien. Ik bleef er vlak voor staan, kon er mijn ogen niet van afhouden. De helft was weggerot en er kropen een paar maden uit de mond. Mijn gezicht vertrok. En daar hield die hond waarschijnlijk nog steeds van, een dood lijk. Ik gaf er een schop tegen aan, vloekte zachtjes waarna ik weg liep. Maar voordat ik aan mijn vijfde stap kon beginnen zakte ik in elkaar, op de mossige bosgrond. Hysterisch gehuil kwam uit mijn mond terwijl de brandende tranen uit mijn ogen stroomden. Ik was kapot. Letterlijk. Ik zakte op mijn zij en begon te hyperventileren. Waarom? Waarom moest zo’n stom noodlot mij nou treffen? Waarom moest er nou weer een bende achter mijn vader aanzitten? Waarom moest ik nou zo nodig mijn vader opsporen en opzoeken? Waarom moest ik de liefde van mijn leven verraden, alleen omdat mijn vader het vroeg?


Laatst aangepast door Mirthe op za jun 12, 2010 10:15 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   zo mei 30, 2010 1:11 pm

Ik snapte niet hoe, of wat. Maar toch, het aaiende gevoel was fijn. Het gaf me het idee dat Mirthe nu naast me zat, terwijl dat helemaal de realiteit niet was. Het aaiende gevoel stopte, mijn ogen gingen weer open en keken de kant van het meisje op. “Ga toch slapen,” Zei ze tegen me. Slapen, dat zou ik nu niet kunnen. Ze schoot kort erna in de lach, wat was er zo grappig? Ik snapte het niet meer. “Sukkel.” volgde er kort na. Ik snapte het niet meer, wat was er aan de hand? Zei ze tegen mij sukkel? Ze stond op, dat hoorde ik. Ik volgde haar met mijn ogen, wou haar geen moment uit het oog verliezen. Ze liep richting het lijk van Mirthe, wat er niet echt heel fraai uitzag. Een rilling trok over mijn rug bij het zien van het lijk. Het meisje gaf er een trap tegen aan, waardoor ik nog een rilling kreeg. Ik stond ook in een ruk overeind en keek haar kant uit. Ze liep een stuk weg, waarom? Ik liep achter haar aan, gewoon, automatisch. Ze zakte in elkaar, op een snel, dravend, pasje liep ik naar haar toe. Ze was aan het huilen, dat was te zien en te horen. Ik zuchtte en likte een paar van haar tranen weg. Ik zou wel willen praten, maar ik kon het niet. 'R-rustig.' Kon ik er uit eindeijk met moeite uit krijgen. Ik wou dat ik zelf ook rustig kon worden, en haar kon laten zien dat ik haar wou helpen. Ik likte nog wat van haar tranen weg. Wat was er aan de hand met dit meisje?

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   zo mei 30, 2010 1:45 pm

Ik had willen weglopen omdat ik het niet meer aan kon. Omdat ik bang was dat Teru me niet meer zou herkennen of accepteren. Ik was in paniek geraakt doordat ik opeens dacht dat hij waarschijnlijk, als ik het vertelde, niet meer van me zou houden. Door mijn tranen heen kon ik nauwelijks iets zien, maar wat ik wel zag was een schim die mijn kant op rende. Ik begon meer in paniek te raken en ik kreeg af en toe nauwelijks adem meer. Een ruwe tong likte de tranen weg. Ik snakte naar adem, probeerde mijn armen die ik om mijn buik heen had geslagen te ontspannen. Ik kon weer normaal zien en het voelde alsof de wereld begon te draaien. Mijn hysterische gehuil was gestopt en had plaats gemaakt voor gesnik. De vochtige bosgrond voelde vies aan, maar ik kon me op een of andere manier niet bewegen. 'R-rustig.' Hoorde ik een stem zeggen. Bijna ging ik weer hyperventileren, alleen maar omdat ik zijn stem hoorde. Ik hapte even naar adem en sloot mijn ogen. Een tong likte nog wat tranen weg. Mijn hand reikte uit naar de zwarte vacht en gaf er even een aai over, waarna ik hem weer neerlegde. “Dankje, Teru,” fluisterde ik zachtjes. Ik wist wat zijn reactie zou zijn, maar het interesseerde me geen bal. Een zucht kwam uit mijn mond, ik voelde me weer rustig. Maar toch maakte ik me zorgen.


Laatst aangepast door Mirthe op za jun 12, 2010 10:15 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   di jun 01, 2010 6:30 pm

Ik snapte echt niets meer van dit verhaal. Alles begon door elkaar te lopen. Mirthe's dood, de plotselinge opduik van dit meisje. Alles was opeens anders, omgegooid. Mijn gevoel zei dat het niet slecht was, maar aan de andere kant ook wel. Ik zat in een hevtige tweestrijd met mezelf, en ik kon er niet onderuit. Haar hysterische gehuil minderde en veranderde toen naar snikken, het had dus gewerkt. Mijn woorden had rustgevend gewerkt, net zoals het altijd bij.. Mirthe zo was. Een rilling trok over mijn rug, ik dacht wéer aan haar. Ze aaiden mijn zwarte vacht een keertje, dat voelde ik goed. Mijn oren lagen rustig in mijn nek. “Dankje, Teru,” Zei ze tegen me, mijn oren schoten in een keer naar voren en ik keek haar kant op. Mijn ogen stonden verbaasd, ik hoorde dat ik ook een verbaasd geluidje maakte. Het klonk erg vreemd. En dan die stem.. die herkende ik ook vaagjes. Maar het leek sterk dat dit Mirthe zelf kon zijn. Zou het familie van Mirthe zijn? Een zus ofzo? Nee.. dat kon niet.. Mijn gedachte sloegen op hol en ik zette onwillekeurig een stap achteruit, zelfs twee stappen. Mijn donkere ogen keken naar het meisje. Mijn oren ging in hun nek en ik bleef mijn blik op haar houden. Nee, dat moest ik anders verwoorden, ik kón mijn blik niet van haar af houden! Ik kon het niet, wat best vreemd was. 'Hoe weet je mijn naam?' Ik probeerde mijn stem zo zelfverzekerd mogelijk te laten klinken.. het lukte niet.

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   di jun 01, 2010 6:54 pm

Het was gewoon fout geweest van me om iemand te bedriegen. Ik had mijn eigen dood in scene gezet, al leefde ik nog steeds. Mijn ogen gingen open en ik ging overeind zitten toen ik er zat van was om te gaan liggen en ik opeens een raar geluid hoorde, afkomstig van de grote wolf die vlakbij me zat. Ik veegde het zand van mijn haren af en probeerde die weer goed te zetten, zodat het nog ergens op leek. Ik was verbaasd toen teru opeens een paar stappen achteruit ging, met de oren in zijn nek. Een rilling ging over mijn rug toen ik die donkere ogen zag. 'Hoe weet je mijn naam?' hoorde ik hem zeggen. Ik kon de twijfel in zijn stem horen. Ik keek weg en alle gebeurtenissen die we – nee hij had die gebeurtenissen met Mirthe meegemaakt! Ik haalde even haperend adem, dacht na wat ik kon en niet kon zeggen. Ik had mezelf in een lastige situatie gesleept. Ik draaide me om met de rug naar de wolf toe, probeerde nog een keer alles goed te ordenen voordat ik kon zeggen. “Natuurlijk, je weet-” Nee. Nee, nee, nee! Ik was geen Mirthe meer en ik zou haar ook nooit meer worden. “Laat maar..” zuchtte ik en ik deed mijn ogen dicht. “Lang verhaal. Heel lang verhaal,” vervolgde ik met een rillende stem.


Laatst aangepast door Mirthe op za jun 12, 2010 10:15 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   za jun 12, 2010 9:47 pm

Mijn ogen, die nu leeg stonden, staarde in de hare. Een rilling trok over mijn rug. Had ik mijn identiteit kenbaar gemaakt in haar bijzijn? Nee, daar was ik zéker van! Toch vond ik het raar, dit meisje vertoonde zoveel kenmerken van Mirthe, dat ik zou denken dat ze nu voor me stond. Ik wist mezelf geen houding te geven. En toch, wist ik dat dit meisje goed voor me was, dat ze iets met mij te maken had. Het was een gevoel wat me naar haar toe trok, als een magneet. Ik hoorde haar woorden niet, ik zat te erg vast met mijn eigen gedachten.. Ik dwaalde af, van de werkelijkheid, naar mijn fantasie wereld. Waar Mirthe nog leefde, samen met mij. Zonder dat ik het zelf door had liep ik terug naar het blonde meisje, legde mezelf bij haar neer met mijn kop op haar been. 'Leg me alles uit..' Prevelde ik zachtjes tegen haar. Terwijl ik mijn ogen dicht kneep om de tranen binnen te houden. Mirthe's dood was onvergetelijk, maar als zij mij meer kon vertellen over haar, dan.. dan zou dat misschien wel helpen. Ik tilde mijn kop op en keek haar aan, zou ze nog wat gaan vertellen? Ik liet mijn ruwe, roze tong over haar arm heen gaan. 'Alsjeblieft?' Vroeg ik.

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   za jun 12, 2010 10:04 pm

Het was mijn eigen schuld geweest. Teru had die bende vast wel aangekund, hij had zijn death note natuurlijk. Ik was zo stom geweest om mijn vader te geloven, maar ik wist ook dat hij erg bezorgd om mij was. Dat hij ook net zoals mij wou dat Teru niks zou overkomen, omdat hij mijn vriendje was. Toch voelde ik me gebroken door het feit dat ik naar hem geluisterd had. Teru stond bij mij altijd op de eerste plek en toen mijn vader zei dat hij die groep niet aan kon, had ik natuurlijk meteen geluisterd.
Ik schrok uit mijn gedachten van een kop die op mijn been ging liggen. Het was het hoofd van de wolf, die met zijn hoofd met gesloten ogen op mijn been rustte. Teru. 'Leg me alles uit..' hoorde ik hem prevelen. Ik slikte, leek een black-out te krijgen waardoor ik niks meer kon zeggen. Ik schrok opnieuw, deze keer van een tong die over mijn arm ging. Twee ogen keken me aan. Van binnen brak ik nog meer. 'Alsjeblieft?' Ik zuchtte, staarde weer voor me uit en begon te praten.
Ik vertelde hem alles. Over mijn poging om mezelf te veranderen toen ik net uit het ziekenhuis was. Over mijn vader en dat ik zo stom was geweest hem te zoeken en hem te geloven. En vooral over het plan en de tijd erna. Uiteindelijk lag ik met mijn hoofd op zijn vacht te snikken. Ik had hem duizendmaal mijn excuses aangeboden, en uiteindelijk begonnen de tranen te stromen. Ik vroeg me af of mijn hart na dit alles nog kon herstellen. Of dat hij voor altijd gebroken zou zijn.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   zo jun 13, 2010 11:06 pm

Ik keek haar aan, ik zag in haar ogen welke pijn ze doorstond nu. Ik zuchtte. Misschien vertelde ze wel helemaal niets.. misschien hield ze alles voor zichzelf. Toen begon ze met vertellen, over alles wat was gebeurd. Haar poging om te veranderen, het plan van haar vader, en het gevolg daarvan. Het draaide er uiteindelijk op uit dat ze snikkend op mijn vacht lag en haar excuses iedere keer weer aanbood aan me.. Ik keek op. mijn wereld draaide voor mijn ogen, de volgende woorden kon ik met moeite uitbrengen. 'Ik snap het.. Mirthe..' Zei ik zachtjes tegen haar, ik bracht deze zin zuchtend uit en blies wat adem tegen haar arm aan. Zuchtend hees ik mijn grote zwarte lijf omhoog. Tranen rolden over mijn vacht, naar beneden, en spatte op de grond uit elkaar. Ik draaide me om, niet omdat ik Mirthe niet wou zien. Nee, ik hoorde wat. Mijn ogen stronden vast gericht op een punt in de struiken, mijn oren stonden naar voren en mijn staart was recht. 'Aha, hebbes!' Klonk een diepe stem. Mannelijk. Ik gromde automatisch. Uit de struiken stapte een man, en ik wist niet wie het was..

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   ma jun 14, 2010 4:47 pm

Teru moest de waarheid weten en dit was het dan. Ik had hem kapot zien gaan toen hij het dode lijk zag, ik zou het begrijpen als hij boos op me was. Het kon me ook niet schelen als hij me niet wou zien of niet meer van me hield, als hij maar gelukkig was. 'Ik snap het.. Mirthe..' Door die woorden begon ik bijna te hyperventileren. Iets blies tegen mijn arm aan, de wind? Ik was geen Mirthe meer! Begreep hij het dan niet? Ik kon niks meer uitbrengen dus ging ik gewoon verder met huilen. Opeens kwam hij overeind en verslikte ik me. Ik ging overeind zitten en hoestte even. 'Aha, hebbes!' hoorde ik een mannenstem roepen. Tussen mijn tranen door zag ik een man tussen de struiken vandaan stappen. En toen opeens herinnerde ik de woorden van mijn vader. “Als je iets verdachts opmerkt, ren dan meteen weg. Er is een kleine kans dat ze weten waar je bent,” galmde de stem door mijn hoofd. De man hield zijn blik op mij gericht en wachtte even af. Ik schoot overeind en begon te rennen, in tegengestelde richting. Al snel hoorde ik voetstappen achter me aan en doordat ik vaak struikelde kwamen ze steeds meer dichter bij me in de buurt. En toen opeens, stopte de heuvel en viel ik een paar meter naar beneden. Ik krabbelde overeind, toen opeens netten op me werden afgeschoten alsof ik een wild beest was of zo. De tranen stroomden nog steeds toen ik me los probeerde te halen. Kansloos.. De netten werden aangetrokken en knelden om mee heen. Ik kon nog net ademhalen. Drie schimmen kwamen voorzichtig naar me toe lopen. Toen ik zag dat twee schimmen pistolen in hun handen hadden, bleef ik stil zitten. Opeens besefte ik dat dit mijn einde was. Dit was zelfs het einde dat Teru nooit kon voorspellen. Te onverwacht en te gruwelijk voor woorden. Ze kwamen hier, om mij te doden. En er was een grote kans dat mijn vader en alle anderen die een kracht hadden, en misschien Teru, de volgende waren.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   ma jun 14, 2010 7:38 pm

De mannen reageerde snel, evenals Mirthe. Ze sprong op en rende weg. De man volgde haar, net als ik. Mijn zwarte poten kwamend amper op de grond en duwde me toch vooruit. Ik maakte een hijgend geluid, ik was niet gewend om zoveel te rennen in eeen keer. We naderde een heuvel. Ik hoorde zachte ploffen, en toen ik op de heuvel stond zag ik dat de mannen een net aantrokken om Mirthe heen. Ik begon sneller adem te halen. Was dit het dan? Haar échte einde? Ik las opnieuw haar sterfdatum. Nee, dit was het niet. Snel reageren Teru. Snel. Snel. Ik rende op een van de mannen met een geweer af, zette me af tegen de grond en vloog tegen hem aan. 'Hey, wat krijgen we nou!' Hoorde ik een stem roepen en ik hoorde de bekende 'klik' van een trekker die naar achter werd gehaald. 'Niet deze keer.' Mompelde ik, binnensmonds en zette mijn kaken op de nek van de man waarnaar ik zijn strot dichtkneep. Een paar stikkende geluiden klonken, waarnaar een dood lichaam op de grond lag. Bloed kleefde aan mijn mond, ik was deze smaak niet gewend.. alleen dat van normaal eten of dierenbloed. Dit was sterker, veel sterker. Het zette mijn instichten aan. Voordat ik het echt doorhad werd er geschoten. Op mij. Een kogel doorboorde mijn linker voorpoot, dat voelde ik goed. Ik zakte erdoor en probeerde verwoed overeind te komen. 'Damn.' Gromde ik. Ik was verdoemd te veranderen en te gaan schrijven, aangezien mijn rechterarm -mijn schrijfarm- niet geraakt was. Voordat ik het wist lag mijn Death Note voor me, en was ik als een bezeten aan het schrijven. Hun namen -Youri en Stefan- had ik al afgelezen. Snel schreef ik deze op, met de gebruikelijke doodsoorzaak; Een hartaanval. Ik hees me zuchtend overeind. 'Jullie krijgen.. drie seconde om háar alleen te laten!' Zei ik, zette kracht achter ieder woord. 'Nú!' Zei ik iets dwingender. De mannen verzette geen stap. Door stomheid geslagen. Het maakte niets uit, ze waren zo toch dood..

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   ma jun 14, 2010 7:56 pm

De wereld begon te draaien en opeens werd een van de mannen aangevallen door een wolf. Ik dook ineen, probeerde mezelf te bevrijden, maar de netten begonnen alleen maar meer te knellen. Zo erg dat ik nauwelijks adem kreeg. Mijn ogen zochten naar Teru. Ik vond hem, alleen niet op de manier hoe ik hem wou zien. Hij doodde vlak voor mijn neus een man. Ik kon de stikkende geluiden duidelijk horen op een paar meter afstand. De tranen stroomden over mijn gezicht. Ik was doodsbang geworden. Ik zag Teru niet meer, ik zag een bloeddorstige persoon. En toen opeens klonk er een geweerschot en kwamen er piepende geluiden uit mijn mond. De wolf was geraakt in zijn poot. Een tweestrijd, de ene helft wou de wolf helpen terwijl de andere helft de wolf juist niet wou helpen. En toen hij veranderde en begon te schrijven begon ik pas echt te hyperventileren. Degene waar ik van hield was.. nou ja je kon het kwaadaardig noemen. Hij stopte met schrijven en stond op. Ik hoorde zijn woorden niet meer, ik kreeg een paniekaanval. Nog steeds zag ik een bloeddorstig persoon. En toen ik lichamen op de grond hoorde zakken, begon ik doodsbang te huilen. Mijn hele lichaam schokte, trilde en beefde. Doodsbang, dat was ik zeker, voor degene waarvan ik van hield. Ik wist niet meer of ik dat nog wel kon doen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   ma jun 14, 2010 8:17 pm

De lijken waren dood.. dat wist ik bijna wel zeker. Het was nog nóoit gebeurd dat mijn Death Note niet had gewerkt. Ik zuchtte eventjes en kwam eerst tot rust voordat ik me op het losmaken van de netten stortte. Na een paar pogingen kwam het los. En ik trok het net open om Mirthe te bevrijden van het net. Ik wierp een emotieloze blik op de mensen die nu gestorven waren.
Ik kon het. Mensen vermoorden zonder me schuldig te voelen. Ik hielp Mirthe uit de netten en omhelsde haar, ik wist niet waarom ze huilde, maar ik kon zo een paar redenen bedenken. Haar lichaam schokte en beefde. Ik zuchtte. Ik snapte het wel aan de ene kant. 'Ik snap het..' Zei ik zachtjes tegen haar en keek de andere kant op. Ik liet haar los en stond op. 'Ik snap dat je me niet wilt zien..' Zei ik nog langzamer. Ik draaide me van haar weg.

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   ma jun 14, 2010 8:33 pm

Mijn hart ging tekeer, de tranen stroomden uit mijn ogen. Af en toe kreeg ik geen adem meer door het net en het hyperventileren tegelijkertijd. En ik begon erger in paniek te raken toen hij het net probeerde los te maken. Ik moest moeite doen om niet te gaan schreeuwen. En toen opeens trok hij het net open en hielp hij me uit het net. Ik trok mijn armen terug, liet ze veilig om mijn eigen middel rusten. En toen hij me omhelsde flikkerde mijn beeld. Ik begon harder te huilen, de snikken borrelden sneller uit mijn keel. Het voelde alsof ik dood ging, maar dan nog veel erger. Lichamelijk pijnloos, maar geestelijk veel meer dan pijn. 'Ik snap het..' hoorde ik hem zachtjes zeggen. Ik haalde mijn armen van mijn middel vandaan en begon hem weg te duwen. Het hielp niet. Uiteindelijk stond hij op. 'Ik snap dat je me niet wilt zien..' Mijn armen had ik weer om me heen geklemd en ik begon te jammeren. Hij draaide zich om, maar bleef daar staan. Vlak voor me. Ik liet even een schreeuw horen, maar begon daarna stilletjes te jammeren. Hij had me bang gemaakt, onnodig doodsbang. Uiteindelijk stopte het gesnik en sloot ik even mijn ogen. Ik wist niet of hij er nog was, kon me eigenlijk ook niet schelen. “Doe. Dat. Nooit. Meer,” siste ik en ik stond op, draaide me om en begon weg te lopen. Meer rennen, maar whatever. Pas toen het begon te schemeren, een uur later, stopte ik. Ik ging in een gat, verscholen tussen de wortels zitten en begon weer aan een paniekaanval. Alleen deze keer huilde de hemel mee.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Teru

avatar

Posts : 117
Join date : 17-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17 Jaar.
Partner: Forget it.
Krachten: Death Note. Shinigami eyes.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   wo jun 16, 2010 10:12 pm

Ik staarde naar de lege vlakte, terwijl de duisternis intrad. Ik zuchtte, het was al z'n beetje een kwartier geleden sinds Mirthe weg was gerend. Ik was blijven staan. Machteloos. Zuchtend liet ik me in het gras neer vallen. Zoveel vragen, te weinig antwoorden. Hield ze nog van me? Waar was ze heen? Haatte ze me voor wat ik had gedaan? Ik staarde naar de wolken. Ik voelde me echt machteloos. Moest ik haar zoeken? Net zoals ik de eerste keer had gedaan zeker, lekker dan.. Zuchtend staarde ik vooruit, ik hees mezelf omhoog, veranderde me in een wolf en begon te rennen. De kant op die Mirthe ook op was gegaan. Hijgend kwam ik aan bij een boom, waar een snikkend geluid uit kwam. Raar, bomen snikte normaal niet. Ik keek in een gat was in de boom zat, Mirthe zat daar. Ik zuchtte, wat moest ik doen? Ik kon niet goed beoordelen uit haar reactie of ze überhaupt me wel wou zien. De regen plensde naar beneden en liet mijn vacht aan mijn lichaam plakken. Ik keek naar de boom. Ik durfde geen actie te ondernemen. Stel voor dat ik het fout deed? Ik besloot in de stromende regen naast de boom te gaan liggen. De grond was vies en nat, maar het maakte me niet uit. Zolang ik maar in haar buurt kon zijn.

_________________

削除 ● Sakujo! <3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mirthe

avatar

Posts : 70
Join date : 19-04-10

Anime profiel
Leeftijd: 17
Partner: My heart hurts.
Krachten: Kan veranderen een dier, die dan een witte vacht krijgt, kan andere mensen mentaal beïnvloeden.

BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   wo jun 16, 2010 10:26 pm

De wereld brak, beter gezegd: mijn wereld brak. Ik stond opeens oog in oog met de echte wereld, die ik pas net leek leren te kennen. Mijn wereld was simpel, volgde een lijn en er leek bijna nooit dingen fout te gaan. De echte wereld was hard, vol met verraad en enge monsterachtige wezens. Wolven die je aan wouden vallen. Vriendjes die voor je neus iemand vermoordde. En dan was je de volgende. De dood zat me gewoon achterna. Hoeveel keer was ik nou wel bijna dood gegaan? Vijf keer? Veel te veel voor een normaal mens. Maar ik was geen normaal mens. Ik was geen Mirthe meer. Mirthe was wel een normaal mens, alleen dan met krachten. En ik was een of andere ondode, geen normaal mens dus. Ik was eigenlijk gemaakt door zwarte magie, als je het moest uitleggen. Mijn vader had gewoon zwarte magie gebruikt om mij te redden. Om Teru te redden. Maar nu wou Teru me doden. Hij was te bloeddorstig. Dat ik dat niet eerder gezien had!

Mijn ogen waren dof terwijl ik daar zat te snikken. Ik dacht teveel na, heel veel teveel. Zo erg dat ik mezelf nog meer bang maakte. Mijn hart klopte alsof ik een grote inspanning had gedaan, mijn ademhaling leek hetzelfde te doen. Veel te snel. En toen opeens verhelderde mijn zicht en zag ik daar een zwarte wolf liggen. Het beeld leek opeens feller te worden. Ik begon te krijsen en te gillen, drukte me tegen de achterkant van de holle onderkant van de boom. In het donker. Waar ik veilig hoorde te zijn, maar totaal niet was. Ik was open en bloot, degene waarvan ik dacht – nee waarvan ik zeker wist dat die mij wou vermoorden, die kon zo zijn kans grijpen. En toen opeens verdoofde het geluid, klonk het geluid van de kletterende regen heel hol en hield ik op met schreeuwen. Mijn spieren ontspanden zich, waardoor ik opzij viel. Mijn ogen waren open, ze keken opnieuw dof. Maar dit keer zag ik niks. Black out.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: I'm freakin' out   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
I'm freakin' out
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Anime :: Aarde :: Bos-
Ga naar: